Sürüngenin Not Defteri

Uzun zamandır büründüğüm ukala tavırlarımdan sıyrılıyorum sanki, ya da sanki o sıyrılıyor, deri değiştiren bir yılan gibiyim.Hiç istemiyorum ama o gücün, sarkastikliğin girmesini.Yeniden ağlamayı istemiyorum. İnsanlardan izole olunca ağlamıyorum, böyle güzel bir faydası vardı işte. Dayanamıyorum bu şehirde. Beni evime dönmekten alıkoyan ne var, çözmeye çalışıyorum. Bırakıp kaçmak istiyorum, burda bir saniye fazla çabalamamak, terlememek okula giderken. Ama son bir kaç aydır üzerimde olan deri bunu asla kabullenmezdi. BIRAKMAYACAĞIM. KİM NE DERSE DESİN, KİM ALINIRSA ALINSIN. Geçen sene binbir parça olmama neden olan yakın arkadaşımın sevgilisinin doğumgününe gitmedim diye yeniden sürünmeyeceğim. Yıllardır kıskandığım, imrendiğim kuzenimin resimleri yüzünden depresyona girmeyeceğim. Kimseye değil, yalnızca kendime ispatlayacağım gücümü. Diego, seni çok seviyorum.Sen olmasan bu seneyi asla atlatamazdım.Dinleyenim olmazdı, yazamazdım sana anlattıklarımın hepsini. Sadece sana göstere...