un asunto importante
Parmaklarımın ucuna kadar gelip bekleyen ilhamı bu sefer de silkelemeyeceğim. Ne kadar vasat, ne kadar anlamsız, ne kadar zorlama olursa olsun yazacağım, üreteceğim. Ne gelirse gelsin, içimden ne çıkarsa çıksın, sahiciliğini sorgulamadan ortaya dökeceğim. Nefes almasına izin verdiğim ruhum, beni bir rüya halinin esaretinden kurtarıp hayata döndürsün diye. İşin aslı, ben her zaman içine düşebileceğim kuyular aradım durdum. Bu da benim yaşadığımı anlama yöntemimdi, acı çekmeden hissettiğimi anlayamam sanıyorum. Kendime türlü yöntemlerle acı çektirmeyi sürdürdüm hep; dilimi en çok sızlatan yere sokup yoklamayı, kabuğu kaldırıp yarayı kanatmayı. Şimdilerde de travmatik sayılamayacak ancak abartıp durduğum ve yaşamımdaki önemli olaylardan bahsederken ne hikmetse hep araya sokuşturup girdiğim tüm ortamlarda anlattığım bir kaç hayal kırıklığını yeniden eşeliyorum. Karakter gelişimime katkısı olmuştur elbette, ancak beni ben yapan şeylerden değil bunlar. Kendimi üzerine inşa e...