It's hard to get around the wind
Başlıktan da anlaşılacağı üzere yeniden Submarine batağına düştüm. Dün akşamüstü henüz hava kararmadan izlemeye başladım, karanlıkta bitirdim. "Her gün aynı yere gelip gökyüzünün rengi ruhumla eşitlenene kadar bekliyorum." Hayatımı Oliver Tate'in Super8 filmleri içinde geçirmek istiyorum. Siroz dersindeyim, konu hakkında en ufak bir fikrim yok. Tıbba hiç bu kadar uzak hissetmemiştim, bu mesleği bu kadar yapamayacağımı. Başlıklara bölerek anlatabilirim ancak kendimi. O kadar konu var ki aklımda..her saniye bunları düşünüyorum. Pek depresif sayılmam, daha çok bıkkın ve yorgunum. Anksiyetemi büyük bir olgunlukla karşılıyor ve meydan okumasını kabul ediyorum. Bazen nehir karşıya geçemeyeceğim kadar derinleşip hızlı akıyor, ama sabırla kıyıda durup durulmasını bekleyebilecek sakinliğe sahibim. Gün içerisinde sıklıkla beni paralize edebilecek şiddette anksiyete yaşıyorum. Herhangi bir anda atak gelebiliyor; hocayı dinlerken, birden sorulan sorularla karşı karşıya kalı...