Sürüngenin Not Defteri

Elimden geleni yapıyorum. Diğer tarafın kışkırtıcı çekiciliğinden uzak durmak için. Ama hayatta kalmayı başaramayabilirim. Bu stresi çekmek istemiyorum daha fazla.

Her şeyin birbirini tamamladığı bir günde öleceğim.  Yıllarca buna inandım. Kulağa ne kadar da aptalca geliyor; düzensizliği sayesinde var olmayı başarabilmiş bir evrenin gelmiş geçmiş tüm kurallarına baş kaldırıp 'mükemmel' bir anda öleceğime inanmışım. Ama her ölüm bir sürprizle gelir, neden olan bir sürpriz. Hayalini kurduğumuz sükunet dolu vedayı en fazla kaç kişi etmiş olabilir? Oysa ki bu hayali gerçekleştirmek bizim elimizde, en tamamlanmış hissettiğimiz günde kendimizi öldürürerek o mükemmelliği yakalamış ve kusursuz bir tablonun içinde sonsuza dek donmuş ve bozulmayacak bir huzuru muhafaza edebiliriz. Anunun toza ve ise boğulmuş perdelerinnin üstünde oturup Ay'ı seyrediyorum. Ayın doğuşunu görmeyeli çok uzun oldu. Bu sene içinde yaşamaktan nefret ettiğim kahrolası küçük dairede ayın doğuşunu izleyebileceğim bir nokta bile yoktu -şey, aslında ufak bir köşe hariç. Bugün babamla Civanla kavga ettim *tabiki yine bir drama yaşamadan yazmaya dönemezdim. En son ...