SON PEDAL

-
Bit artık 2017.Bit artık. Bitin ve serbest bırakın ruhumu. Kederse keder, sevinçse sevinç, neyin içinde boğulacaksam boğulayım artık. Üzerinde durduğum toprak dibine çeksin beni, unutulayım. Sözlerim silinsin, hiç kimse hatırlamasın yalnız ve çaresiz varlığımı. Yeniden oluşturmayı düşünmek için bile gücüm yok, yıkıntıların altında uzanayım; tüm hayatımın, hayallerimin ve hatıralarımın. Kemiğime işlesin soğuk, ruhum donsun, uyuşayım. Uzaklara sürüklenip yavaşça kaybolayım. Haddinden fazla zamandır taşıdığım bu acı yutsun beni artık, gözyaşlarımla akayım.

Yorumlar

  1. STERK24 Aralık 2017 14:54

    Biter hepsi, geçer.
    Geriye kalacak olan sensin, korkunç hüznün bile hafifleyecek.
    Dağıt harflerini havaya, yeryüzünde varolmuş her şehre serpiştir, yalnız adımlarının gölgeleriyle bezensin kaldırımlar, yapılmış her tanımı şekillendir yeniden, kelimelerini dök ortaya, yeni cümleler kurmak için oyna onlarla.
    Yeni bir sen inşa et senden kalan moloz yığınıyla.
    Olduğun şeyi saklama, sahip olduğunla içinde kalanın seni eriten tezatına rağmen.Bu da senin sığınağın, kendi karanlığın.
    Farkedilmez ümidiyle içinde koca bir dünya yarattın, ama ona giden bir yol yapmadın, ufak bir işaret tabelası bile koymadın.
    Kendinden rahatsız ama bir o kadar da kendine hayransın, ikinci bir suretini yanında isteyecek kadar.
    Burası bile o kadar ıssız ki, sonunda yapılış amacından sapıp ruhunu ekecek bir tarla olarak kullanmaya başladın.Tohumlarını dökülürken toplamaya çalışıyorsun, kendinle dolup taşıyorsun.

    YanıtlaSil
  2. STERK24 Aralık 2017 15:02

    Sona ermesini dört gözle beklediğin bu lanet ay da geçecek, bitecek bu kanser 2017.
    Beklediğin ne varsa, istediğin ne varsa, bir kol mesafesinde, yeter ki elini uzatmaya cesaret et.

    YanıtlaSil
  3. Mosag31 Aralık 2017 05:22

    Bitiyor da.Son saatlerine girdim artık.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

low, low and low

-
Eylül'ün son günü ve ben bu boktan ayı defterime yazmak istemediğim için buradayım. İlk gününden itibaren nefret ettim. Öylesine unutmak istediğim bir zaman ki bu, kendimden en fazla şüpheye düştüğüm, yıkıcı tüm alışkanlıkları edindiğim, hiç olmadığım kadar berbat hissettiğim.  Nereden başlasam ki? Fırtına dindikten sonra enkaz arasında dolaşırken hissettiğim tek şey derin bir uyuşma.  Miami'ye gitmekten vazgeçtim. Erteledim diye kandırıyorum kendimi, ama biliyorum ki bana göre bir yol değil. Gidebileceğim en uzak yere kadar kaçmama ramak kalmışken beni durduran şeyin stratejik bir kariyer hamlesinden ziyade korkaklık olduğunu kabullenemiyorum. Öyle bir köşeye sıkışmıştım ki, gerçekten yapıp yapamayacağımı düşünmeden buradan kurtulmak için bulduğum her şeye balıklama atladım. MSRA olmasa belki cidden de giderdim. Bu yüzden gitme ihtimalinin üstünü tamamen karalamadım. Ama bir yandan da itiraf edeyim; aptalca bir karardı. Giden kızla konuşunca ve denkliği olsa orada durmayacağı...
Devamı

i want it all, i just can't figure it out

-
Resim
Tamam, yaptım. o adımı attım. ona ulaştım. ulaşılabilir olduğunu gördüm, düşündüğümün aksine gerçek bir varlık olduğunu, soluk alıp verdiğini, güldüğünü, ağladığını.  Bir söz verdim, bana zarar verdiğini hissettiğim andan uzaklaşacağım diye. Sanırım sözümü çoktan çiğnemeye başladım. Neden böyle oldu bilmiyorum ama açıkçası çok da şaşırmadım olanlara. Beni sarsması zaten beklemediğim bir şey değildi ancak karşılaşmayı umduğum manzara kesinlikle bu değildi. Bu denli dağılmış ve dengesiz olması beni çok şaşırttı. Sakin ve soğuk görünümünün altında sakladığı şeyleri bana bir anda açması ve kurduğumuz yakınlık alttan alta rahatsız ediyor beni bazen. Duygu durumunun hızlı değişimi beni endişelendiriyor. Ayak uyduramıyorum. Dalgalarını yakalamaya çalışırken boğuluyorum, onun kadar hızlı su yüzüne çıkamıyorum. Fazlaca alıştım ona, içimde sürekli bir iyi gelme çabası. Fakat biliyorum ki faydasız bu, benim onaramayacağım kadar hasarlı. Tahayyülümün ötesinde bir yıkıntı bu, yeniden inşa etmek...
Devamı

midnight blue citrus

-
Resim
 Ne kadar yolun var bilmiyorsun. Hani hikaye bitmeden sen kitabı kapatamazdın? Bütün ilhamım, şevkim bedenimden çekilmiş sanki. Olmak istediğim onca kişi. Kendime verdiğim, ağırlığıyla ezildiğim sözler, asla yerine getirilmeyen. Bu yıl kendine özür mahiyetinde bir geri dönüşe sahne olacaktı sözde. Yalnızca hüsran getirdi şimdiye dek. Van'daki odamdayım. Yanımda bana eşlik etmesi için yaktığım bir mumla gecenin ve düşüncelerimin karanlığına gömülmüş, öylece bekliyorum. Neyi beklediğimi dahi bilmiyorum. Gittikçe şiddetini arttırdığım bir öz yıkım döngüsünün içine girdim. Geçen seneden beri ektiğim, filizlenmiş kökleri iyice serpilmeden söküyorum. Bezgin bir ruh hali içindeyim. Kimi ne kadar üzdüğüm umrumda değil. Kimseye iyilik veya kibarlık borcum yok. Acılara omuz silkerek cevap veriyorum, ağzımın içinde bilindik avutma cümlelerini yuvarlıyorum. Olduğumu zannettiğim hiçbir şey değilim. Koca bir vasatlık yumağıyım. Pozcunun tekiyim, olmadığım kişiyi ustalıkla pazarlıyorum. Tek bir s...
Devamı